14 marca 2026 r. w Ludźmierzu odbył się benefis Andrzeja Gąsienicy-Makowskiego, zorganizowany przez Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ w Nowym Sączu oraz Starostwo Powiatowe w Zakopanem. Wydarzenie zgromadziło przyjaciół, rodzinę i przedstawicieli samorządów oraz stowarzyszeń, celebrując bogate życie jubilata – kowala, poety, starosty, posła i prezesa Związku Podhalan.
Wydarzenie uroczyście otworzył wiersz dedykowany jubilatowi: „W cieniu turni tany wiatr modlitwy niesie, idzie Jędrek. Krok pewny hyr góralski niesie. [...] Jędrku – imię jako znak pośrodku mgły. Niech cię prowadzi w szczęścia dobre dni.” Autorem wiersza i porawdzącym całe wydarzenie był Piotr Gąsienica – Zastępca Dyrektora MCK SOKÓŁ.
Benefisant tak wspominał najwcześniejsze lata: „Patrzę jak dzisiaj, tam siedzę nad cichą wodę. Tam człowiek przyszedł na świat. Jak ojciec grał na kowadle, a woda mu szumiała. Ojciec był nad tym kowadłem ślebodny jak orzeł nad turniami.”
Obecny starosta powiatu tatrzańskiego – Andrzej Skupień podziękował jubilatowi za wieloletnią współpracę w promocji pasterstwa i kultury Podhala: „Andrzej uczył trochę wbrew temu, że co my mieli zapisane w tych zadaniach powiatowych, że trzeba iść, że trzeba promować, że trzeba rozwijać właśnie te sprawy pasterskie. [...] Bo od tego zależy rozwój naszego Podhala, naszego powiatu Tatrzańskiego. Także Andrzeju, dziękuję ci bardzo mocno [...], że terminował jak u Makowskiego. [...] Zawsze mu dziękuję, że mi dobrze doradza.”
Maria Krzeptowska-Jasinek przybliżyła historię rodu: „Jędrek Gąsienica Makowski jest 15. członkiem rodu Gąsieniców, który osiadł w Zakopanem od 1525 roku. [...] Siedzisz przez 500 lat na jednym placu w chałupie, którą wybudowali twoi przodkowie.”
Stanisława Trebunia-Staszel wspominała o twórczości Andrzeja Gąsienicy-Makowskiego: „Poezja to gwara mojej duszy. Niesie radość, kruszy cierpienie, daje zapomnienie, uniesienie, zadziwienie. Czuję Pana tchnienie.” Wymieniła tomiki: „Ślebodny Zbyrk” (1987), „Na Pyrcy z Wybycia” (2007), „Karpacki Dom” (2024).
Andrzej Gąsienica-Makowski to były starosta tatrzański, poseł, wieloletni prezes Związku Podhalan. Promotor pasterstwa, budowniczy wspólnoty Karpat. Jak sam mówi: „Związek Podhalan to rodzina. Mocna rodzina." Dla starosty Skupienia – mistrz, u którego „terminował jak u Makowskiego". Dla górali – gazda, co „wyrąbał drogę w turniach" dla tradycji i jedności.
